บทที่ 43 ตอนที่ 43

เข็มหอมไม่ตอบนั่งน้ำตาริน จนรมิดาต้องรีบปลอบ “นี่แกอย่าคิดมากเลย ฉันว่านะ...”

เสียงกดกริ่งที่หน้าบ้านดังขึ้น รมิดาจึงหยุดพูด และรีบชะเง้อคอออกไปมองนอกหน้าต่าง

“ใครมาก็ไม่รู้ สงสัยไปรษณีย์”

“แกออกไปดูเถอะ ฉันนั่งรอตรงนี้แหละ”

รมิดาลุกขึ้นยืน “งั้นรอแปบนะ เดี๋ยวฉันมา”

“อืม” เข็มหอมพยักหน้ารับเศร้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ